غروب بی تو...

لیوان خالی از چای هم نبودنت را فریاد می زند...

قصه من و نون باگت!

توی این حدودا یک سال و نیمی که تو این گوشه از دنیا افتادم, قوت غالب روزانه ام از این نون های تست بوده که به دلیل نبود تستر به صورت خمیری مصرف می شده! بعد از مدت ها دو سه ماه پیش که برای خرید به سوپرمارکت رفته بودم ناغافلی چشمم افتاد به نون باگت. این رو هم بگم که نون باگت تو اکثر سوپرمارکت ها پیدا نمی شه! نون غالب همون نون های تست هست. خلاصه که مثل آدم های قحطی زده که مدت هاست چیزی نخوردن به سرعت نون باگت رو به سبد خریدم اضافه کردم که مبادا اون یه دونه نون باقیمانده توسط شخص دیگری به یغما بره!
در کنارش یه ورقه سالمون دودی هم خریدم با گوجه گیلاسی و خیار شور که عیشم کامل بشه.
خلاصه که تا اومدم خونه دست به کار شدم و نونم رو به 4 تیکه مساوی تقسیم کردم و مثل یه شی گرانبها سه تیکشو توی کیسه فریزر پیچیدم و توی یخچال گذاشتم که در روزهای آتی به مصرف برسونم! اون یه تیکه هم که با سالمون دودی و خیار شوروگوجه گیلاسی روانه شکمم کردم!
هر روز که چشمم به نون میافتاد می گفتم این نون برای روز مباداست! نگهش می دارم هر وقت به شدت از نون تست خمیری! خسته شدم نون باگت می خورم! در همین خیالات بودم که بعد از حدودا سه چهار روز که رفتم سراغ نون ها دیدم هر سه تیکه مثل چوب خشک شده ومنو تو عزای خودش نشونده!
یه یکی دو دقیقه ای در عزای نون های از دست رفته تاسف و تاثر خوردم وخودمو سرزنش کردم به خاطر تعلل در خوردن به موقعشون , ولی هر چی این پا اون پا کردم دلم نیومد نون های عزیزم رو روانه سطل آشغال کنم!
خلاصه که  امروز بعد از سه ماه که ازون واقعه می گذره بالاخره میگو خریدم و نون ها رو با ته استکان پودر کردم و با ادویه جات قاطی کردم وبه همراه تخم مرغ زده شده و بقیه مخلفات  یه میگوی سوخاری حسابی درست کردم.
الان هم کلی خوشحالم که نون های عزیزم خشک شدن! وگرنه خبری از میگوی سوخاری نبود!

لخت شدن یا فکر کردن؟

به خیلی از دوست ها و آشناها خصوصا نسل امروز وقتی می گم مریم میرزاخانی رو می شناسن خیلی هاشون اظهار بی اطلاعی می کنن و نمی دونن این شخص کیه ولی وقتی حرف از گلشیفته فراهانی می شه می گن اون افتخار ایرانی هاست!
دنیای عجیبیه. لخت شدن بیشتر از فکر کردن باعث کسب افتخار می شه!

آب نبات برتی بات با طعم همه چی!

به لطف سال نوی چینی موفق شدم  بالاخره از این آب نبات های برتی بات با طعم همه چی بخورم! اولی مزه لجن دریایی میداد و دومی طعم ماهی شور! منتظرم طعم استفراغ هم از توش درآد!

و باز هم تولد!

فکر کنم بهتره از این به بعد ننویسم که فلان سال تولدم ال بود و بهمان سال بل!
آقای همسر دوست داشتنی همیشه یه سورپرایزی واسه رو کردن داره که منو کلی هیجان زده کنه و خوشحال. حتی وقتی ظاهرا هر کدوممون یه گوشه از دنیاییم. هر چند دل ها باید نزدیک باشه که هست.
ازت به خاطر امروز ممنونم.

داعش!

به عنوان آخرین حربه می خوام به استادم بگم من از اعضای داعشم! حالا مقاله موبعد از دو سال و اندی سابمیت می کنی یا سرتو ببرم؟! شاید این کار بکنه...

فرهنگ

برای دونستن فرهنگ مردم یک کشور باید به توضیحاتی (Commnets) که پای اخبار و وبلاگ ها و عکس ها و مطالب توی فیس بوک و شبکه های اجتماعی میذارن رجوع کرد!